رابطۀ احساسات با روح انسان

همۀ آدما در واقع تنهان، چون اولاً جسم، برای فردفرد انسان ها به تنهایی خلق شده (یعنی اینطوری نیست که سر آدم مثلاً روی یه بدن باشه و دست و پاهاش مثلاً رو بدن های دیگه ای!) و ثانیاً روح انسان که به جسم معنی میده برای هر فردی منحصر بفرده. گفتم "روح انسان که به جسم معنی میده"، در واقع همه چیز روح انسانه. اما روح انسان چیه؟ من روح انسان رو بالاتر از هر نوع اعتقاد و فکر و تصمیم و عقیده و امثالهم که مفاهیمی مادی هستن میدونم. من روح انسان رو از جنسی غیرمادی به اسم احساس میدونم. چقدر سخته توضیح این مطلب. در واقع برخلاف تصور، عقیده و منطق و فکر و امثالهم هرچند که مجازی هستن اما تبلوری مادی دارن، پس مفاهیمی مادی هستن. اما احساس و حس کردن درسته که منشأ مادی دارن، اما در واقع تبلوری غیر مادی و مجازی دارن. یه مثال میزنم. از ساده ترین احساسات میشه به حواس پنج گانه اشاره کرد. وقتی دو نفر به برگ گلی دست میزنن، برگ گل یک چیز مادیه که نمود مادی خودش رو داره به دست دو نفر نشون میده، هر دو نفر میگن برگ گل نرمه. همینجا، این مفهوم نرم بودن یه مفهوم مادی ایه که معیارش برای هر فردی فرق داره. در واقع میزان نرمی معیاری از جنبۀ احساس هر فردی تو دنیاست. یعنی به تعداد آدمایی که از ازل تا ابد به دنیا میان (از زبان ریاضی بطور پیوسته) معیار واسه این نرمی وجود داره. بنابراین نتیجه میگیریم، معیار واحدی وجود نداره و بعبارت دیگه نمیتونه معیاری داشته باشه. پس همونطور که گفتم، احساسات درسته که نمود مادی دارن اما تبلوری غیر مادی و مجازی دارن. پس احساسات مفاهیمی غیر مادی هستن. این مثال ساده ای بود از حواس پنج گانه که جزو احساسات محسوب میشن. مثال های پیچیده تر وجود داره. مثلاً میزان لذت بردن هر فردی از یک موسیقی خاص. پر واضحه که مقدار لذت سنجه مادی نداره. تا اینجا ثابت کردم که احساسات نمود غیرمادی دارن. اجازه بدین به این غیر مادی بگم معنوی. خیلی سریع میخوام این نمود غیرمادی یا معنوی رو به روح انسان ربطش بدم. میدونیم، این جسم انسانه که رابط ماده به انسانه. در مثال موسیقی، گوش انسانه که رابط موسیقی به انسانه. از طرفی قبلاً گفتم که روح انسانه که به جسم معنی میده. پس یعنی روح انسانه که احساسات معنوی مربوط به شنیدن صدای موسیقی رو بروز میده. هر روحی منجر به احساسی منحصر بفرد میشه.

خدایا کمک کن تو مناقصه برنده بشم...